Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.


25.02.2020

Koszty w górę

Zmiany w licencjach VMware
24.02.2020

VPN na nowo

WireGuard w Linuksie
24.02.2020

Wydajność pod kontrolą

Citrix Analytics for Performance
24.02.2020

Zaawansowany backup

Veeam Availability Suite v10
20.02.2020

Serwery Enterprise

OVHCloud stawia na Ryzeny
20.02.2020

Monitory dla biznesu

Newline IP
20.02.2020

Przemysłowe SSD

Dyski Transcend M.2 NVMe
23.01.2020

Google Project Zero

Inicjatywa Google Project Zero
23.01.2020

Ochrona tylko w chmurze

Kaspersky Security Cloud Free

Hybrydowa replikacja plików

Data publikacji: 25-11-2019 Autor: Michał Gajda
Rys. 1. Kreator wdrożenia...

Replikacja plików jest jedną z podstawowych usług w geograficznie rozproszonych środowiskach. Dzięki platformie chmurowej Azure możliwe jest zastosowanie zupełnie nowego podejścia do tego zagadnienia.

 

Windows Server bardzo często wykorzystywany jest jako serwer plików (File and Storage Services). Dzieje się tak, gdyż najlepszym rozwiązaniem w pracy z zasobami plikowymi jest centralizacja. Poprawia to nie tylko bezpieczeństwo, na przykład poprzez możliwość zastosowania scentralizowanego backupu, ale przede wszystkim znacznie ułatwia pracę grupową na plikach. Niestety, centralizacja zasobów ma również swoje wady, które objawiają się zwłaszcza w środowiskach rozproszonych geograficznie. Dostęp do danych z różnych lokalizacji, szczególnie przy wykorzystaniu połączeń o ograniczonej przepustowości, może uniemożliwić efektywne działanie takiego rozwiązania. Rozwiązaniem tego problemu może być replikacja plików (DFS Replication). Pozwala ona na synchronizację danych pomiędzy wieloma serwerami plików, a co za tym idzie, umożliwia utrzymywanie spójnych kopii danych na serwerach oddalonych geograficznie, rozlokowanych na przykład w różnych oddziałach firmy. Funkcja DFS Replication znalazła swój odpowiednik na gruncie chmury obliczeniowej Microsoft Azure – jest nim usługa Azure File Sync.

> WSTĘPNE WYMAGANIA

Jak łatwo się domyślić, podstawowym wymogiem wdrożenia tego rozwiązania jest posiadanie subskrypcji Azure. Konieczne jest też utworzenie centralnego magazynu, gdzie będą przechowywane synchronizowane zasoby. W tym celu należy posłużyć się usługą Konto magazynu (Storage Accounts), gdzie wykorzystamy funkcję Udziały plików (File shares). Cały proces przygotowania usługi udziałów plików Azure został zobrazowany w ramce Wdrożenie usługi plików Azure. Oprócz komponentów platformy Azure konieczne jest również odpowiednie dostosowanie lokalnych serwerów plikowych. Pierwszym i najważniejszym wymogiem jest zapewnienie .NET Framework w wersji 4.7.2 lub nowszej. Ze względu na wykorzystanie modułów Az oraz Az.StorageSync udziały plików są dostępne jedynie na serwerach obsługujących powłokę Windows PowerShell 5.1 lub PowerShell Core 6+.

 

 

W lokalnych ustawieniach menedżera serwera (Server Manager) wyłączamy również konfigurację zwiększonych zabezpieczeń programu Internet Explorer (Internet Explorer Enhanced Security Configuration). Jest to wymagane jedynie dla wstępnej rejestracji agenta usługi Azure File Sync. Po jej zakończeniu zabezpieczenia Internet Explorera można przywrócić do pierwotnej konfiguracji.

> AZURE FILE SYNC AGENT I SYNC GROUP

Kluczowym elementem całego rozwiązania jest oczywiście Azure File Sync. Samo wdrożenie usługi (rys. 1) nie oznacza automatycznej możliwości replikowania danych pomiędzy serwerami plików. Aby to było możliwe, konieczne jest jeszcze zainstalowanie agentów usługi Azure File Sync na docelowych serwerach plików. Cały proces został przedstawiony w ramce Rejestrowanie serwerów Azure File Sync. Po zainstalowaniu agenta usługi Azure File Sync na wszystkich serwerach plików biorących udział w replikacji zasobów można przejść do ostatniego etapu wdrożenia – utworzenia odpowiednich grup synchronizacji (Sync Groups). Są one uproszczonym odpowiednikiem grup replikacji (Replication Group) znanych z usługi DFS-R. Uproszczonym, gdyż konfiguracja sprowadza się jedynie do wskazania wcześniej przygotowanego udziału plików platformy Azure (Azure File Share) oraz docelowych lokalizacji, które zamierzamy synchronizować.

W pierwszej kolejności tworzymy obiekt grupy synchronizacji. W oknie kreatora (rys. 2) wprowadzamy unikalną dla obiektu nazwę grupy i wskazujemy docelową subskrypcję, konto magazynu oraz udział plików platformy Azure, gdzie będą przechowywane synchronizowane dane. Całość zatwierdzamy przyciskiem Utwórz i czekamy na założenie nowej grupy synchronizacji. Następnie przechodzimy do nowo utworzonej grupy i dodajemy punkty końcowe serwera. Punkty końcowe to po prostu wcześniej zarejestrowani agenci usługi Azure File Sync. Ponadto wskazujemy również ścieżkę dostępu, w ramach której będzie odbywać się synchronizacja zasobów. Podczas dodawania punktu końcowego serwera możemy też wybrać dwie dodatkowe opcje. Pierwszą z nich jest obsługa warstw w chmurze (Cloud Tiering), która pozwala na lokalne buforowanie tylko najczęściej używanych plików. Druga opcja to skonfigurowanie transferu danych w trybie offline (Offline Data Transfer), czyli alternatywny sposób transportowania dużej ilości danych do platformy Azure. Do każdej grupy synchronizacji może być przyporządkowany tylko jeden udział plikowy. Zależność ta jest obustronna – jeden udział plikowy może być wykorzystywany tylko przez jedną grupę synchronizacji.

 

[...]

 

Autor ma wieloletnie doświadczenie w administracji oraz implementowaniu nowych technologii w infrastrukturze serwerowej. Pasjonat technologii Microsoft. Posiada tytuł MVP Cloud and Datacenter Management. Autor webcastów, książek oraz publikacji w czasopismach i serwisach branżowych. 

Artykuł pochodzi z miesięcznika: IT Professional

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"